yeni yazılarım için / for my new blog
http://anahtardeligi.blogspot.com/

evet mutluyum. çünkü bugün hayalimdeki ayakkabıyı gördüm ve aldım. eve gelene kadar sabırsızlıktan çatladım. eve gelir gelmez altını silip giydim hala ayağımda (= yeşil, topuklu ayakkabılarım (= çocuklar kadar şenim. ama tek sebep ayakkabımı bilmiyorum..

neyse ayakkabıdan geçiyorum şimdilik..
ben aşığım.. belkide hiç birlikte olamayacağım biri. ama artık ağlamıyorum bu yüzden. zaten görüşüyoruz(yüzyüze olamasada evet konuşuyoruz). onun haberi var mı? yok! neden çünkü ben cesaretimi toplayamadım bir türlü. ayrıca onun hoşlandığı kişiyide biliyor ve tanıyor olmak gibi bir durumda var.boktan bi mesele yani.

onunla konuşmayı, düşüncelerini, düşüncelerimi paylaşmayı seviyorum. onu da seviyorum. hani hep kafanızda kurduğunuz şöyle olsun böyle olsun dediğiniz biri olur ya; işte o benim için öyle biri. yani benim için çok özel..

kimbilir belki birgün bir yerde..

Be careful darling you might fall
I woke up and one of us was crying
You said young man I do believe you’re dying
If you need a second opinion as you seem to do these days
You can look in my eyes and you can count the ways

-insanın duyularıyla tanrıyı kavrayabilmesi o kadar imkansız mı? o neden yarım vaatlerin ve görülmeyen mucizelerin ardına saklansın ki? kendimize inancımız yoksa başkasına nasıl inanç duyabiliriz? benim gibi inanmak isteyen ama yapamayanlar ne olacak? ya inanmayanlar, inanamayanlar? içimdeki tanrıyı neden öldüremiyorum? neden herşeye rağmen bu gerçeklikten kurtulamıyorum?

i am at home again..
i can't believe but i've missed ankara.
oh really..
understanding me is difficult, i know.
sometimes i can't understand me too.

3 gundur en fazla 3 saatlik uykuyla duruyorum. uyku düzeni yemek düzeni hiçbişey yok. iyiki yarın bulgaristana gidiyorum. biraz daha burda kalsam kafayı yerdim heralde. 5-6 gün burdan _burdakilerden_ uzaklaşmak iyi gelicektir umarım. kandırılmak, aptal yerine konmak çok iğrenç bişey.. hele bunu yapan en iyi arkadaşım dediğiniz insansa herşey daha da berbatlaşıyor. yediğiniz içtiğiniz ayrı gitmezken bigün bi bakıyosunuz arkanızdan ne işler donmus.. tesadufen ogreniyorsunuz sonrası malum yine yalanlar.. uzmek istememistim yok suydu yok buydu.. en basinda yalanlar soylenmeseydi ya da bazi seyler gizlenmeseydi keske,o zaman bu kadar acitmazdi icimi belki affedilebilirdi. affetmek neyi ya da kimi ya da neden bilmiyorum ama onemi de yok zaten olan olmus ama 3 aydır aptal yerine konuyomusum aglamanin hicbi faydasi yok icim de rahatlamıyo.

belki bu yaziyi okursun okumani isterim sadece icimdeki karisikligi ve kirginligi anlatmak istedim bunlari yuzune soyleyemem.. sevebilirsin asik olabilirsin buna hicbisey diyemem demem de zaten beni tanidigini dusunmustum.ama hic tanimamissin. arkadasligin ve dostlugun benim icin herseyden once geldigini anlayamamissin!
yeni tanistigimizda anlatmistin kimseyi cok fazla umursamadigini ya da ne biliim o kadar samimi olmadigini, arkadaslarin olmasa da senin icin sorun olmadigini ama ben oyle degilim. salakligim da bundan belki. insanlara guvenmek.. bilmiyorum simdilik bu kadar..

bulgaristanda kendimi toparlarim umarim biraz..

kendine dikkat et...

bugun yine kendi kendime kararlar aldım. uygular mıyım bilmiyorum zamanla görücez bakalım. sıcagı sevmedigime kesinkes karar verdim. ne bicim sey ya o? insanın tum enerjisini tuketiyo ıghh. boyle ısınmaya devam edersek (ki edicez) ben fazla yasamicam demektir. 30 yılım falan vardır en fazla. o sebepten yapmak istedigim ne varsa yapmaya calısıcam. icimde kalmasın di mi ama! herkes öyle yapsın bence. gidisat cok feci. ustelik tek sorun da ısınma degilken off off.
dun ilk defa oy kullandım.su an sonuclar kesinlesti sanırım. peki sonuc?
degisen ne?
kufur kapasitemi zorladım bugun(içimdende olsa evet yaptım)
nasıl olur ya? yani insanlar hicbiseyin farkında olmaz mı? ya da nasıl hersey yolundaymıs gibi davranır? peki ya hicbiseyden ders almamaya ne demeli!?

oyy oyy!